UBMTA 2.0

พอกลับมาอยู่ที่ประเทศไทยก็รู้สึกคิดถึงตารางเวลารถที่พบเห็นในต่างประเทศอย่างจับใจ มันช่วยให้ชีวิตเราง่ายขึ้นมาก และก็สะดวกในการวางแผนการเดินทางขึ้นเยอะ ผมทราบดีว่าประเทศไทยคงยังไม่สามารถประกันเวลารถเมล์ได้อย่างมีประสิทธิภาพเท่าไร (เพราะรถติดเกิน รวมถึงเส้นทางเดินรถที่ไม่เหมาะสมในการจัดทำตารางเวลา) แต่เราก็ยังพอจะมีความหวังบ้างที่จะทำตารางเดินรถขึ้นมาเสียหน่อย

ในต่างประเทศ ผมเห็นตารางเวลาเดินรถ 2 แบบ แบบที่หนึ่งจะเป็นตารางเวลาที่ระบุว่าใน 1 ชั่วโมงนั้น มีรถสายอะไรปลายทางไปไหน (เงื่อนไขเดินรถอย่างไร) มาถึงป้ายตอนกี่นาฬิกา ส่วนอีกแบบที่พบเห็นคือ เป็นตารางเวลาของรถแต่ละสายแปะไว้ประจำป้ายรถเมล์ซึ่งตารางนี้จะบอกว่ารถสายดังกล่าวจะเดินรถมาถึงในนาทีที่เท่าไรบ้าง ซึ่งก็ค่อนข้างสะดวกถ้ามีเป้าหมายชัดเจนว่าอยากจะเดินทางด้วยรถสายไหน (ต่างจากแบบแรกที่เน้นจุดหมายปลายทางเป็นหลักโดยอาจจะไม่ต้องมีความรู้เรื่องสายรถมากนัก) และที่เด็ดไปกว่านั้นคือ สามารถคำนวณเวลาไปถึงป้ายถัดไปได้ทันที (มีตัวเลขเวลาระบุไว้บนตาราง)

สำหรับประเทศไทย ผมคิดว่าคงต้องทำแยกเป็นส่วนๆ ตารางเวลาประจำป้ายรถเมล์ใช้แบบแรกน่าจะดี แต่อาจจะไม่จำเป็นต้องระบุถึงขั้นนาทีที่เท่าไร เพียงแค่ระบุว่าในชั่วโมงนี้ จะมีรถสายอะไรผ่านมาบ้าง ความถี่กี่คันก็น่าจะเพียงพอ อย่างน้อยเราจะได้พอทราบว่าช่วงเวลานี้มีรถสายไหนให้บริการบ้าง ถ้าไม่มีแล้วจะได้ไม่ต้องรอ ขึ้นสายอื่นไปแทนได้ ส่วนบนตัวรถอาจจะมีการคำนวณเวลาเดินรถคร่าวๆ แปะไว้เพื่อความสะดวกของผู้โดยสารในการนัดหมายการเดินทางได้ ถึงแม้ว่าจะผิดพลาดเยอะ แต่อย่างน้อยก็พอจะมีอะไรอ้างอิงได้บ้างแหละ

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ถ้าทำตารางเวลาเดินรถแล้ว เราต้องสามารถบังคับให้พนักงานขับรถ ไม่ขับรถแซงกันในสายรถเดียวกันให้ได้ เพื่อเป็นการบังคับให้พนักงานขับรถทิ้งช่วงระยะเวลาได้สม่ำเสมอซึ่งอาจจะนำมาสู่ตารางเดินรถที่คาดเดาเวลาได้ในอนาคต (ซึ่งก็ต้องอาศัยหลายๆ มาตรการ เพราะบางคนอาจจะแกล้งขับลากทำให้รถคันอื่นๆ ที่ตามมาอยู่ใกล้ประชิดกันเกินไป ซึ่งสามารถแก้ไขได้โดยที่บังคับช่วงเวลาเดินรถขึ้นกับระยะทางแต่ละสาย หากมาล่าช้าเกินไปโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรก็สมควรจะถูกลงโทษได้ ทำนองเดียวกันหากมาถึงเร็วเกินไปก็ต้องถูกลงโทษเพราะแปลว่าไม่ได้คิดจะรับผู้โดยสารเลย

แต่ถ้าบังคับเรื่องเวลาได้ การแค่บังคับให้ปิดประตูก่อนรถเคลื่อนที่ก็ไม่น่าจะเป็นเรื่องยาก แต่เห็นกี่คนต่อกี่คนก็ยังไม่เห็นจะยอมทำกันให้ได้เสียที ต้องออกรถแล้วประตูจึงจะปิด (ไม่รู้ว่าด้วยแรงกดปิด หรือมันไหลมาปิดเอาเอง

ประกาศปรับปรุงเส้นทางรถ 4 สายให้ตรงกับการเดินรถปัจจุบัน

• สายที่ 66 เดินรถไปถึงศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร (แจ้งวัฒนะ)
• สายที่ 166 เดินรถไปถึงศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร (แจ้งวัฒนะ) และให้มีช่วงเดินรถเข้าเมืองทองธานี
• สายที่ 195 ขยายเส้นทางเดินรถไปหมดระยะที่เดอะมอลล์ท่าพระ (ให้ซ้ำซ้อนกับ 205 เล่นๆ)
• สายที่ 513 ปรับเส้นทางเป็นเดินรถผ่านถนนวิภาวดีรังสิตและให้ขึ้นทางด่วนที่ด่านย่านพหลโยธิน ลงทางด่วนที่สี่แยกบางนา

รายละเอียดอ่านได้จากฉบับที่ ๑๙๗๔ (พ.ศ.๒๕๕๓) เรื่อง กำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๑ ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่อง จำนวน ๔ เส้นทาง

ดูรายการคนค้นคน (ขออนุญาตไม่ใช้ ฅ เพราะจริงๆ คำว่าคนดั้งเดิมมันไม่ได้สะกดด้วย ฅ) 2 สัปดาห์มาแล้วที่เป็นเรื่องของมิตรภาพบนรถเมล์สาย 154 (หลายชีวิตบนรถเมล์ สาย 154) ก็เลยอยากจะเขียนรำลึกอะไรเสียหน่อย (อดีตผู้ดูแลอนุเคราะห์ภาพ เนื่องจากผมไม่สามารถหาแหล่งในการรับชมรายการได้)

ผมเคยมีโอกาสขึ้นรถเมล์สาย 154 ถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกลองขึ้นแต่ก็ไปไกลพอสมควรลงรถที่รามอินทรา (แหมอีกนิดเดียวก็เข้าไปข้างในแล้ว) ส่วนอีกครั้ง (นั่ง 154 แบบเต็มขั้น) ก็นั่งเข้าไปจนถึงเคหะชุมชนออเงินเลย นั่นก็ราวๆ ปี 2550 เลย จนทุกวันนี้รถสายนี้จะเปลี่ยนไปอย่างไรผมก็ไม่ทราบแล้ว

เห็นมาตั้งแต่กลับไทยแล้ว ก็นึกว่าจะมีคนใจดีเอามาแบ่งปันให้อ่าน แต่จนแล้วจนรอดก็ต้องเขียนเอง (ฮา)

ช่วงวันที่ 4 ที่ผมบินกลับมาถึงไทยก็พบว่าไม่สามารถใช้เส้นทางปกติกลับเข้าบ้านตัวเองได้ก็เลยต้องนั่งรถอ้อมไปทางสะพานพุทธฯ เพื่อใช้เส้นทางข้ามสะพานพระราม 8 เข้าบ้าน ระหว่างทางที่ผ่านเยาวราช, สะพานพระปกเกล้า ผมก็ได้พบกับรถฮีโน่สีแดงที่ดูเลขสายไม่คุ้นตาเอาเสียเลย มันไม่ใช่เลข 4 แฮะ แต่มันเป็นเลข 6 แถมเขียนว่า พระประแดง – บางลำพู อีกต่างหาก ด้วยความสงสัยก็มองมันเออใช่แฮะ ขสมก. วิ่งรถสาย 6 แล้ว ไม่รู้วิ่งชั่วคราวหรือถาวร แต่เมื่อไม่กี่วันมานี้ก็ไปเจอมันติดไฟแดงที่ราชดำเนินตอนกลางวันแสกๆ เจอทั้ง 6 ทั้ง 82 เลย คงไม่ใช่รถเฉพาะกิจแล้วมั้ง???

เมื่อเช้านี้ระหว่างเดินทางไปนนทบุรี ตอนที่ยืนอยู่หน้าเซเว่นฯ ตรงตลาดเทเวศร์ ผมก็ได้พบรถสีเหลืองรูปร่างไม่คุ้นตา เพราะปกติตรงนี้ก็จะมีรถสีเหลืองอยู่แล้วสายหนึ่งคือสาย ปอ.64 (ใช้ Higer) แต่คราวนี้มันเป็นมันเป็นทรงรถยี่ห้อมังกรแฮะ ก็เลยรีบวิ่งไปมองท้ายรถว่าเป็นของสายอะไร ก็พบว่ามันเป็นรถ ปอ.33 ปทุมธานี – สนามหลวง อันแสนจะคุ้นเคยนี่เอง (รถคันนี้ไม่ได้แปะยี่ห้อมังกรนะครับ ใช้ยี่ห้อ Sunlong) เห็นปล่อยรถมาซะเลยทั้งขาไปขากลับ ตอนแรกก็นึกว่าจะปล่อยแต่รถแอร์ แต่ก็มีรถขาวดั้งเดิมแซมมาบ้าง (รถชมพูนมโรงเรียนหายไปไหน วันนี้ยังไม่เจอเลย)

ขอแสดงความยินดีกับ บริษัทกิตติสุนทร ที่มีเพื่อนของผมเป็นรองกรรมการด้วยครับ (ฮา) กับการเปิดเดินรถปรับอากาศในสายเดิมๆ สายนี้ ขอให้มีรายได้คุ้มค่ากับการประกอบการ ขอตั๋วฟรีด้วย (ฮา)