เดินทางไกลแบบไม่ตั้งใจ

วันนี้ก็หาเรื่องหยุดไม่ไปทำงาน ตอนเช้าก็ไปไหว้พระนิดหน่อยตอนเที่ยงๆ ก็ออกไปฟอร์จูนไปซื้อหนังสือตามที่ตั้งใจไว้ แต่ก็มีเรื่องให้ผิดแผนนิดๆ คือหนังสือเล่มที่จองไว้ดันไม่อยู่ที่สาขานี้ (เป็นการประสานงานผิดพลาดของร้านหนังสือ) เขาเลยบอกให้เราต้องถ่อไปเอาหนังสือที่เซียร์แทน เพราะเราไม่สะดวกที่จะรับหนังสือที่บ้าน (ไม่มีคนอยู่รับ)

ผมก็เลยเดินทางออกจากฟอร์จูนไปเซียร์นั่นแหละ ออกจากฟอร์จูนประมาณบ่ายหนึ่งกว่าๆ กว่าจะได้ขึ้น 185 ไปเซียร์ก็ปาเข้าไปเกือบบ่าย 2 (ไม่มีรถเลย หายไปไหนไม่รู้ 136, 137, 179 วิ่งกันว่อน) รถที่ได้จะถือว่าโชคดีก็ได้ เป็น 185 ครีมแดงที่ขโมยรถมาจาก 29 (ตามป้ายสีเหลืองบนรถ)

ระหว่างทางย่านสะพานใหม่ก็เจอ 1009 เช่นเดิม แต่เหมือนมีการพัฒนามากขึ้น รถปรับอากาศจากที่เคยเห็นเป็นคันเล็ก (ไมโครบัส) ตอนนี้มีรถคล้ายๆ มิตซูบิชิที่สหขนส่งใช้โผล่มาแล้ว แต่ติดตราเบนซ์ และแถมบางคันไม่ติดแผ่นป้ายทะเบียนด้านหน้าเสียด้วย (ซ่าจริงๆ)

ด้านข้างรถเหล่านี้มีการทำลวดลายกราฟฟิกนิดหน่อยเพิ่มจากสีพื้นสีฟ้า (เป็นลายสีชมพู นึกว่าสวนกุหลาบซะอีก) เขียนว่า New Bus และตอนท้ายรถมีอีเมล์ไม่ทราบว่าของใคร
siammay@hotmail.com

ขากลับจากเซียร์ก็นั่งย้อนรอย 187 กลับมาด้วยราคาค่าโดยสารอัตราใหม่ไปลงราชเทวี แล้วก็เดินไปพันธุ์ทิพย์ดูอุปกรณ์ยั่วจิตใจตัวเองนิดๆ แล้วจึงกลับบ้าน

คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ ทำงานแล้วไม่มีโอกาสเที่ยวเล่นแบบนี้เลย

Submitted by ezybzy on Thu, 2007-11-22 18:36.
categories [ ]

หาเรื่อง หรือ ถูกหาเรื่องหยุดงานละ 5555+

เรื่องเล่านี้เหมือนสอนให้รู้ว่า
ไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนไปเพียงใด ระบบขนส่งมวลชนด้วยรถโดยสารประจำทาง ก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง ยกเว้นค่าโดยสาร 5555+

185 ไม่ค่อยมีวิ่งครับ (คนทำงานอโศก-ศูนย์สิริกิติ์รู้กิตติศัพท์ดี)

ความสุขอย่างหนึ่งของคนที่นั่งรถเมล์คือ เป็นคนไม่ซีเรียส ไม่คิดมาก ติดดิน อะไรก็ได้ ง่ายๆ สบายๆ ชิวๆ เพลินๆ

Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
CAPTCHA
This question is for testing whether you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.