เบื่อรถเมล์เมืองไทย

วันนี้รอสาย 529 อยู่ตรงข้ามมาบุญครอง เพื่อจะไปแสมดำ รอนานมั่กๆ ทั้ง 529 กับ 141 ก็ยังไม่มา แต่ครึ่งชม.หลังจากรอก็มี 529-37 มา ปรากฏว่า พกส.ตะโกนบอกว่ารถเสีย

ก็รออีกครึ่งชม. ก็เจอกับ 141 5-6515 ก็ตัดสินใจขึ้นมัน ขึ้นมาปุ๊บก็โชคดีที่ได้นั่ง (คนเยอะมั่กๆๆ ป้ายมาบุญครองนั่งเต็มรถ) ขึ้นมาปุ๊บก็เจอกับเตาอบเคลื่อนที่ แอร์มีแต่ลม

แถทนไปเรื่อยๆ ระหว่างนั้น คนก็ขึ้นมาเต็มรถ สงสารคนยืนเจรงๆ ขนาดผมนั่งข้างคนขับเบาะเดียว มีช่องแอร์สองช่อง ยังร้อนกว่าขึ้นรถธรรมดาเลย

สุดท้ายทนไม่ไหว พอถึงตลาดโพธิ์ทอง เจอ 105 5-6500 ข้างหน้า ก็สังเกตไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง 141 แซงได้ เลยลงป้ายบางมด

พอ105มาถึง กระเป๋าตะโกนลงมาบอกว่ารถเสีย โอ้ว ซวยซ้ำซ้อนซ่อนเงื่อน

แต่สักพัก เจ้า ปอ.68-12 ก็ตามมา นั่งตำแหน่งเดิมกับ 141 แม้ว่าแอร์จะไม่เย็นมาก แต่ความรู้สึกก็ต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

ถึงหน้าวัดแสมดำ ข้ามฝั่งได้สักพัก พ่อก็ออกมารับ

ชาตินี้ กรูคงไม่อยากขึ้นรถเมล์อีกแล้ว

นิดหนึ่ง ป้ายที่ผมจะลง คือป้ายแสมดำ ซึ่งรถเขต5ส่วนใหญ่จะกลับรถก่อน ป้ายแสมดำหนึ่งป้าย ซึ่งป้ายตามชานเมือง ก็คงรู้กันว่าห่างกันขนาดไหน?

กับอีกเรื่อง

วันพุธกับพฤหัสที่ผ่านมา ไปยืนรอ 140 ที่ป้ายพญาไท รอเกือบชั่วโมง ไม่มาซักคัน ทั้งภูกิจและเขต 5

เลยสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น กับสายหลักย่านฝั่งธนอย่าง 140

รถเมล์เมืองไทยก็เป็นอย่างงี้แหละนะ คนถึงหันไปขับรถเองหมด ผมเองตอนนี้ไม่รู้สึกชอบรถเมล์อีกต่อไปแล้ว

Submitted by eri on Sat, 2007-05-26 20:00.
categories [ ]

ที่ 140 ไม่มาเกือบชั่วโมง ที่จริงแล้วเพราะว่า รถติดมาก อยู่กับที่ ตั้งแต่แยกประตุน้ำยันสามเหลี่ยมดินแดง ผมยืนอยู่แถบเซ็นทรัลเวิล รถมันจอดติดนานมาก มองไปสังเกตุไปก็พบว่ารถเมล์หลายคัน ที่อยากจะไปรับผู้โดยสารต่อๆ ไปติดแหง่ก ร่วมกับรถส่วนตัวบนถนน เพราะรถส่วนตัวนี่แหละ รถเมล์ถึงไปไม่ได้ ออกมาอยู่บนถนน มันไม่มีทางจะให้ไป มองไปบนรถเมลืที่ติดอยู่นั้น ก็ไม่ได้แน่นมาก เมื่อเทียบกับอดีต แถมมีที่ว่างตั้งหลายคัน ยิ่งรถส่วนตัวมากขึ้น รถเมล์ก็ยังไปไม่ได้ ทั้งๆที่ รถเมล์มีเยอะขึ้นกว่าสมัยก่อน
ถ้าไม่จัดเลนสำหรับรถเมล์โดยเฉพาะ (Bus lane)ในชั่วโมงเร่งด่วน ในบางถนนที่รถติดสาหัสมากๆ ก็จะแก้ปัญหาแทบไม่ได้ ต่อให้ปล่อยมา 3 คัน ภายใน 15 นาที ..บกตัวอย่าง แต่ตั้งแต่หน้าเซ็นทรัลเวิร์ลยันประตูน้ำ ติดแหง่กครึ่งชั่วโมง รถเมล์มันจะวิ่งไปยังไง กรณีแบบนี้ เกิดกับ ถนน พระราม 4 ติดแหง่กตรงแยกสามย่าน ครึ่งชั่วโมงกว่าจะเลี้ยวไปจุฬาได้ อีกที่ ก็ ตั้งแต่สยาม ยันราชประสงค์ ยาวไปถึงอโศก จนทำให้สาย 25 รถร่วม ทนไม่ไหว เลี่ยงมาใช้ถนนเพชรบุรี แล้วเข้าสุขุมวิทตามเดิม เพราะมันไม่ขยับเลยจริงๆ รถส่วนตัวเต็มไปหมด
นี่ถ้าผมไม่ลองสังเกตุและคิด ก็อาจรุ้สึกเบื่อมากก็ได้ แต่นี่ผมมองออกเลย ก็เลยรับได้

ส่วนเหตุการณ์ด้านบน ผมคิดว่า ส่วนมากน่าจะไม่ซวยแบบนั้นบ่อยๆ หรอกนะ ช่างมันเถอะ

เบื่อรถเมล์ แล้วจะไปชอบอะไรต่อละ 555+

แฟนพันธุ์เทียม 511!!!

ผิดกับเมื่อวานนี้ ผมนั่งรถเมล์ไปลงอนุสาวรีย์ชัย รถติดที่แยกพญาไท นานกว่าครึ่งชั่วโมงเลยครับ มองไปฝั่งตรงข้าม เห็นสาย 140 ผ่านไปถี่มากๆ มาที 3-4 คันติดๆกันเลย รถร่วมแทบจะไม่มีเลย มีแต่รถ สีส้ม

ขนาดรถถี่แล้วนะ ยังเอาสายอื่นมาแปะป้าย 140 อีกแน่ะ

ส้มยังชอบรถเมล์อยู่นะ..

แต่ชอบแค่ความคลาสสิกของบางคันบางสาย
ที่นั่งแล้วรู้สึกถึงบรรยากาศเก่าๆ เรียบง่าย
ซึ่งมันหาไม่ได้จากการนั่งรถยนต์ส่วนตัว

แต่ถ้าถามว่าชอบในการบริการรึเปล่า.. โดยรวมๆก็ไม่ชอบอะ

ตัวใหญ่นี่สอนไม่จำ ตั้ง tag ดีๆ แล้วก็เว้นวรรคตรงตัวเลขหน่อยดิ (แก้ให้แล้ว)

คาดว่าเจ้าของกระทู้คงจะไม่เจอกับเหตุการณ์อย่างนั้นบ่อยๆ หรอกครับ ถ้าเป็นผมรอนานขนาดนั้น ผมยอมนั่งรถตู้ไปท่าน้ำสี่พระยา ขึ้นเรือข้ามฟากมายังท่าคลองสาน แล้วต่อสาย 111 ไปดาวคะนอง แล้วไปต่อสาย 105 หรือไม่ก็ 529, ปอ.68 ผมว่ายังจะเร็วซะกว่านะเนี่ย

ส่วนสาย 140 ที่รอนานก็เพราะรถติดนี่แหละครับ บางช่วงเวลารถก็โล่งมากๆ เลย เพราะรถมันไม่ขยับ

Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
CAPTCHA
This question is for testing whether you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.