UBMTA 2.0

วันก่อนประมาณ 17.30 น. รอรถประจำทางที่หน้าเซ็นทรัลปิ่นเกล้า ได้มีโอกาสพบเห็น ปอ.174 กระทุ่มแบน-แฮปปี้แลนด์ หน้าป้ายระบุว่า "ไปกระทุ่มแบน" โดยบังเอิญ จึงขึ้นรถเพื่อไปลงกระทุ่มแบน ปรากฏว่ากระเป๋ารถเมล์ก็ชี้แจงระหว่างรับเงินค่าโดยสารว่า จะเข้ากระทุ่มแบนเฉพาะรอบที่ 3 ส่วนรอบเช้า รอบที่ 1 และ 2 จะหมดระยะที่อ้อมใหญ่ ไม่เข้ากระทุ่มแบน

สอบถามเพิ่มเติมจึงได้ความว่า รถประจำทางสาย 174 คันนี้ยกเลิกเดินรถไปแล้ว เนื่องจากวิ่งเข้ากระทุ่มแบนแล้วได้ผู้โดยสารน้อย ไม่คุ้มทุน ทีนี้ทางขนส่งขอร้องให้วิ่งต่อ เพราะได้รับการร้องเรียนว่าสาย 189 รอรถเข้ากระทุ่มแบนนานมาก เลยนำมาวิ่งต่อแบบสั้นๆ โดยจะเข้ากระทุ่มแบนเพื่อส่งผู้โดยสารเท่านั้นเฉพาะช่วงเย็นเพียงอย่างเดียว

มีเรื่องจะมาเล่าครับ

คือว่าวันหนึ่ง (2 มี.ค. 2551) ผมนั่ง 544 จากเจริญกรุง 72 เลขข้างรถ 544-16 ทะเบียน 13-5016 ครับ ขึ้นมาก็เจอ...ฟองน้ำยัดช่องแอร์!!!
แถม...รถไม่เร่งเครื่อง แอร์ก็แทบไม่มีลม แล้วผมก็จ่ายตังค์ไปไม่รู้กี่บาท
แต่แล้วก็ต้องตกตะลึง! เมื่อ ผมได้ตั๋วของ ปอ.183 ผมก็เลย งง ไปเลย

ไม่มีอะไรมากหรอกครับ แค่รถเอกชนร่วมบริการเกิดอุบัติเหตุอีกครั้งก็เท่านั้นเอง

เหตุเกิดเมื่อเวลา 10.00 น.วันที่ 11 ม.ค. ร.ต.ท.ชาญชัย สีประโคน ร้อยเวร สน.เพชรเกษม รับแจ้งมีอุบัติเหตุรถโดยสารประจำทางพุ่งชนป้อมตำรวจจราจร บริเวณแยกปากทางพุทธมณฑลสาย 2 แขวงและเขตบางแค กทมที่เกิดเหตุอยู่ริมถนนเพชเกษมขาออก หน้าป้ายสำนักงานขายหมู่บ้านทิพธนา พบรถโดยสารประจำทางปรับอากาศร่วมบริการสาย 183 หมายเลขทะเบียน 13-7743 กทม.เลขข้างรถ 183-23 วิ่งระหว่างอ้อมใหญ่ - อนุสาวรีย์ชัยฯ เป็นรถที่ใช้ก๊าซ NGV ซึ่งเป็นของบริษัท วังศกาญจน์กิจ จำกัด พุ่งชนป้อมตำรวจจราจรจนพังยับเยิน ใกล้กันพบนายสุวิทย์ ชินบุตร อายุ 46 ปี พขร.รถโดยสารคันดังกล่าวยืนรอให้การด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เจ้าหน้าที่จึงคุมตัวมาสอบปากคำที่ สน.เพชรเกษม ส่วนป้อมตำรวจจราจรภายใต้ซากปรักหักพังพบร่าง จ.ส.ต.วรุณพงษ์ หาญจิต ผบ.หมู่งาน จร.สน.หลักสอง เจ้าหน้าที่และพลเมืองดีจึงช่วยกันนำตัวส่งโรงพยาบาลเกษมราฏร์บางแค เบื้องต้นพบว่า ใต้ริมฝีปากขวา ถูกเศษกระจกบาดเย็บ 5 เข็ม แผ่นหลังด้านขวาถูกเศษกระจกบาดเป็นแผลยาว 3 นิ้ว ศีรษะด้านขวาบวมปูด ตามลำตัวถูกเศษกระจกบาดเป็นแผลถลอกเล็กน้อยทั่วทั้งร่างกาย เบื้องต้นนายสุวิทย์ คนขับรถโดยสารคันที่เกิดเหตุให้การว่า เหตุเกิดเพราะ "วูบ"

ไปอดหลับอดนอนมา แล้วกุมชะตาชีวิตผู้โดยสารเช่นนี้ ... น่ากลัวมั้ยครับ ดังนั้น แม้จะเป็นเหตุสุดวิสัย แต่ก็คิดว่ารถร่วมบริการทั้งหลายและขสมก.ควรนำไปเป็นอุทาหรณ์ แก้ปัญหาเรื่องสุขภาพของ พนักงานประจำรถอย่างจริงๆจังๆ บ้าง เผื่อบริการมันจะดีขึ้น(โดยเฉพาะรถร่วม) และ ISO ที่หายไปมันจะได้กลับมา

รายละเอียด เดลินิวส์